Hisse Tarama

Joseph Piotroski'ın 2000 yılında geliştirdiği değer yatırımı modeli. Düşük F/K oranına sahip (değer) şirketlerin finansal sağlığını 9 kriterle test eder: kârlılık (net kâr, işletme nakit akışı, ROA, ROA trendi), borç/finansman (borç oranı, likidite, hisse ihraç sayısı) ve verimlilik (brüt kâr marjı, varlık devir hızı). Her geçen kriter 1 puan; toplam 0-9 arası bir F-Skor üretilir. Yüksek skor (7-9) mali yapısı güçlenen, düşük skor (0-3) zayıflayan şirketleri işaret eder. Piotroski'ın araştırmasına göre yüksek F-Skorlu değer hisseleri piyasayı önemli ölçüde geride bırakmıştır.

Joel Greenblatt'ın 'The Little Book That Beats the Market' kitabında tanıttığı, az eforla uygulanabilen değer yatırımı stratejisi. İki temel ölçüt kullanır: Kazanç Verimi (EBIT / Kurumsal Değer) şirketin ne kadar ucuz olduğunu, Sermaye Kârlılığı (EBIT / Yatırımlanmış Sermaye) ise ne kadar kaliteli olduğunu ölçer. Greenblatt tüm şirketleri her iki ölçüte göre ayrı ayrı sıralar, sıralamaları toplar ve birleşik sıralamada en iyi (en düşük sıra numarası) şirketleri seçer. Mantığı basittir: 'iyi şirketleri ucuz fiyatla al'. Yıllık %30 üzerinde getiri iddia edilen bu yaklaşım, düşük F/K efsanesine takılmadan gerçek ekonomik değer üreten şirketleri yakalar.

Robert G. Hagstrom'ın 'The Essential Buffett' kitabında tanımladığı, Warren Buffett'ın yatırım yaklaşımına dayanan kalite odaklı strateji. Orijinal ekran; büyük piyasa değeri, 6 yıl üst üste pozitif işletme kârı, 3 yıl ROE >%15, P/FCF sıralaması >70 ve sektör ortalamasının üstünde operasyonel/net marj kriterlerini arar. Bu tarama, mevcut verilerle Hagstrom felsefesinin ('kaliteli şirketi uygun fiyata al') bir özetini sunar: piyasa değeri >25 milyar TL, ROE >%15, ROCE >%12, Piotroski F-Skoru ≥7 (güçlü mali yapı) ve pozitif EPS büyümesi. Çok yıllı tutarlılık ve nakit akışı (P/FCF) kriterleri veritabanında bulunmadığından, bu koşullar Piotroski ve ROCE ile yaklaşıksal olarak temsil edilir.

Ronald Muhlenkamp'ın kalite+değer odaklı ROE stratejisi. 'Yüksek ROE'yu makul fiyata al' prensibine dayanır: ROE, şirketin özsermayesine göre ne kadar kâr ettiğini ölçer ve Muhlenkamp bu oranı büyüme ölçütleriyle karşılaştırarak nakit üretme gücü yüksek şirketleri bulur. Chincarini ve Kim'in analizine göre Muhlenkamp fonu 1995-2004 arasında yıllık %18.38 getiri sağladı (S&P 500: %12.07). Bu tarama mevcut verilerle sadık bir şekilde uygulanır: ROE >%15, F/K <20 (makul fiyat), Piotroski F-Skoru ≥6 (mali sağlamlık) ve pozitif EPS büyümesi.

Jack Hough'un Cash Accruals ekranı, Prof. Richard Sloan'ın 'accrual anomalisi' araştırmasına dayanır. Accrual (birikim), nakit akışı yerine muhasebe kârına dayalı kalemlerdir; Sloan düşük accrual'lı şirketlerin (kârı nakit olarak üretenler) yüksek accrual'lı şirketleri önemli ölçüde geride bıraktığını göstermiştir. Ekran kriterleri: düşük accrual oranı, serbest nakit akışının net kârdan yüksek olması ve büyüyen EPS. Accrual oranı = (Net Kâr - İşletme Nakit Akışı) / Toplam Varlık; düşük/negatif değerler yüksek kazanç kalitesine işaret eder.

Mary Buffett ve David Clark'ın 'Buffettology' kitabına dayanan tarihsel büyüme stratejisi. Warren Buffett'ın yaklaşımının özü: sürdürülebilir rekabet avantajına sahip, kârını yıllar boyu istikrarlı büyüten, borcu düşük ve sermayeyi verimli kullanan şirketleri belirlemek. Ekran; 5 yıllık ortalama ROE ve ROCE, arka arkaya EPS büyüme serisi, pozitif serbest nakit akışı, uzun vadeli borcun net kârın 5 katından az olması, 5 yıllık fiyat ve defter değeri CAGR'ı ve kazanç verimi + büyümeden oluşan beklenen getiri kriterlerini arar.

Jim Slater'ın 'The Zulu Principle' kitabında ortaya koyduğu, büyüme ve değeri birleştiren GARP (Growth At a Reasonable Price) stratejisi. Stratejinin kalbinde PEG oranı yatar: F/K oranının EPS büyüme oranına bölünmesiyle bulunur. PEG < 1 ucuz büyümeye, PEG < 0.75 ise oldukça cazip bir fırsata işaret eder. Slater yedi kriter önerir: (1) PEG < 0.75, (2) F/K < 20, (3) yıllık EPS büyümesi > %15, (4) son 1 yıllık göreceli güç > %0, (5) ROCE > %12, (6) piyasa değeri 840mn TL'nin üzerinde, (7) piyasa değeri 42bn TL'nin altında (çok büyük şirketlerin büyüme hızının yavaşlaması nedeniyle). Düşük PEG'li, güçlü büyüyen ve sermayeyi verimli kullanan şirketleri yakalamayı hedefler.

William O'Neil'ın 'How to Make Money in Stocks' kitabında tanımladığı, büyüme ve momentumu birleştiren strateji. Her harf bir özelliği temsil eder: C (Current quarterly EPS) — son çeyrek EPS büyümesi %20'nin üzerinde; A (Annual EPS) — yıllık EPS büyümesi güçlü; N (New product/new high) — yeni ürün, yeni yönetim veya 52 hafta zirvesine yakın fiyat; S (Supply/demand) — düşük halka açıklık, alıcının baskın olduğu durum; L (Leader) — göreceli güç sıralaması yüksek (0-100'de >75); I (Institutional sponsorship) — kurumsal alıcı desteği; M (Market direction) — piyasa trendinin yukarı. Bu tarama ölçülebilir ilk beş kriter (EPS büyümesi, ROE, 52 hafta zirvesine mesafe, 50 günlük ortalama üstü, göreceli güç) üzerinden 0-5 skor üretir. Yüksek skor, hem güçlü temelli hem de momentum kazanmış hisseleri işaret eder.

Martin Zweig'ın 'Winning on Wall Street' kitabına dayanan büyüme stratejisi. Zweig, büyümeyi makul fiyatla birleştiren bir yaklaşım benimser: şirketin hem kâr hem de satışlarını istikrarlı şekilde büyütmesini, F/K oranının piyasa medyanının 1.5 katının altında kalmasını, pozitif fiyat momentumunu ve konservatif bir bilanço yapısını arar. Zweig'in bülteni 1980-1995 arasında yıllık ortalama %15.9 getiri sağladı. Bu tarama; 3 yıllık satış ve EPS CAGR'ı >%15, son 3 yılın her birinde pozitif EPS büyümesi, 1 yıllık göreceli güç >%0, F/K > 5 ve F/K < 1.5×piyasa medyanı, borç/varlık < piyasa medyanı kriterlerini uygular.

Peter Lynch'ın 'One Up on Wall Street' kitabına dayanan büyüme stratejisi. Lynch, 1977-1990 arasında Fidelity Magellan Fonu'nu yönetti ve yıllık ortalama ~%30 getiri sağladı. Yaklaşımı 'bildiğin şeyi al' (buy what you know) prensibine dayanır: göreceli olarak az bilinen, tutarlı kârlı, düşük borçlu ve makul fiyata ama yüksek (aşırı olmayan) büyüme gösteren hisseleri arar. Temel ölçüt PEG oranıdır (F/K / EPS büyümesi); PEG < 1 ucuz büyümeye işaret eder. Bu tarama; piyasa değeri < 60bn TL, F/K < piyasa medyanı, EPS büyümesi %15-30, PEG < 1 ve borç/varlık < piyasa medyanı kriterlerini uygular.

James O'Shaughnessy'ın 'What Works on Wall Street' (1996) kitabında tanımladığı büyüme stratejisi. Değer, momentum ve büyüme faktörlerini birleştirir: fiyat/satış oranı (P/S) ile ucuzluğu, 3 ve 6 aylık fiyat momentumu ile trendi, EPS büyümesi ile kârlılığı ölçer. O'Shaughnessy bu stratejinin 1963-2009 arasında yıllık %17 bileşik getiri sağladığını buldu. 2012'de P/S yerine 6 bileşik değer faktörü kullanarak güncelledi. Bu tarama; piyasa değeri > 4bn TL, P/S ≤ 1.5, 3 aylık fiyat gücü sıralaması > 50 (üst yarı), 6 aylık fiyat gücü sıralaması > 50 ve pozitif EPS büyümesi kriterlerini uygular.

Robbie Burns'ın 'The Naked Trader' kitabına dayanan büyüme stratejisi. Burns, 2002-2011 arasında £40.000'i £250.000'e dönüştürerek büyüme, değer ve fiyat momentumunu birleştiren yaklaşımını kanıtladı. Strateji küçük ve orta ölçekli şirketlere odaklanır ve büyüme (EPS, DPS, satış büyümesi), değer (F/K < 20, P/PTE < 15), momentum (1 yıllık fiyat değişimi > 0, 52 hafta dibine mesafe > 5%) ve bilanço sağlamlığı (net borç < 3x işletme kârı) kriterlerini arar. Bu tarama, BIST verileriyle uygulanabilen kuralları kullanır: piyasa değeri ~2-36 milyar TL arası (50-900mn GBP karşılığı), pozitif EPS büyümesi, pozitif satış büyümesi (3y CAGR), pozitif 1 yıllık fiyat getirisi ve F/K < 20. Temettü büyümesi (DPS), spread, net borç ve P/PTE kriterleri veritabanında bulunmadığından hariç tutulmuştur. Sonuçlar F/K oranına göre artan şekilde sıralanır.

Philip Fisher'ın 'Common Stocks and Uncommon Profits' (1958) kitabına dayanan büyüme stratejisi. Fisher, şirketleri 15 maddelik kalite kontrol listesiyle analiz eder; sürdürülebilir satış büyümesi, yüksek net marjlar ve düşük F/K/büyüme (PEG) oranını arar. Fisher'ın yaklaşımının özü 'scuttlebutt' — bir şirketin müşterileri, tedarikçileri ve rakipleriyle görüşerek derinlemesine nitel analiz yapmaktır. Bu tarama, ölçülebilir kuralları uygular: 5 yıllık satış CAGR'ı piyasa medyanının üzerinde, arka arkaya satış büyüme serisi > 2 yıl, net marj piyasa medyanının üzerinde ve PEG (5 yıllık büyüme) < 0.5. Sonuçlar PEG 5y'ye göre artan şekilde sıralanır.

Charles D. Kirkpatrick II'nin 'Beat the Market' kitabına dayanan değer stratejisi. Kirkpatrick, üç faktörü birleştirir: göreceli değer (en ucuz P/S), büyüme (operasyonel kâr büyümesi) ve momentum (130 günlük hareketli ortalama). Strateji; en ucuz %30 P/S (sıra > 70), en güçlü %20 fiyat/MA130 (sıra > 80) ve en yüksek %10 operasyonel kâr büyümesi (sıra > 90) kriterlerini arar. O'Shaughnessy'nin 'What Works on Wall Street' kitabında da P/S oranının değer yatırımında en tutarlı gösterge olduğu vurgulanır. Bu tarama; piyasa değeri > 4 milyar TL (~100mn GBP), P/S sıralaması > 70, MA130 sıralaması > 80 ve operasyonel kâr büyüme sıralaması > 90 kriterlerini uygular. Sonuçlar göreceli güce (MA130 sıralaması) göre azalan şekilde sıralanır.

Ludwig Chincarini ve Daehwan Kim'in 'Quantitative Value' kitabında analiz ettiği, Bill Miller'ın karşıt değer yatırım stratejisi. Bill Miller, Legg Mason Value Trust fonunu 1991-2005 arasında S&P 500'ü 15 yıl üst üste geride bırakarak efsanevi bir performans sergiledi. Yaklaşımının özü: piyasanın sevmediği, ucuz ama kaliteli şirketleri almak. Strateji; serbest nakit akışı verimini (P/FCF), FCF büyümesini, PEG oranını (< 1.5), 5 yıllık satış büyümesini, piyasa değeri büyüklüğünü ve borç/varlık oranının sektör medyanının altında olmasını arar. Sonuçlar göreceli güce (1 yıllık fiyat getirisi) göre sıralanır.

David Dreman'ın 'Contrarian Investment Strategies' kitabına dayanan değer stratejisi. Dreman, piyasanın sevmediği düşük çarpanlı hisseleri alır ancak bu hisselerin güçlü temellere sahip olmasını şart koşar. 'Cash is king' prensibiyle, düşük fiyat/nakit akışı oranına sahip şirketleri hedefler. Stratejisinin özü: benzer görünüm, pazar ve ürünlere sahip iki şirketten nakit akışı yüksek olanı daha kazançlı olacaktır. Ekran; P/FCF sıralaması > 60 (en ucuz %40), yıllık satış > 100mn GBP (~4 milyar TL), cari oran > 1, borç/varlık oranının sektör medyanının altında olması, net marj, EPS büyümesi ve temettü veriminin sektör medyanının üzerinde olması ve yatırım ortaklıklarının hariç tutulması kriterlerini uygular. Sonuçlar P/FCF sıralamasına göre azalan şekilde (en ucuz first) sıralanır.

Joseph Piotroski'ın F-Skor stratejisinin F/K (Fiyat/Kazanç) odaklı varyasyonu. Orijinal Piotroski stratejisi en ucuz %20'lik dilimdeki (F/K sıralaması > 80) şirketleri hedefler ve bunları dokuz maddelik finansal sağlamlık kontrol listesiyle (F-Skor) filtreler. F-Skor > 7 olan şirketler; kârlılığı artan, borçlanma baskısı azalan ve nakit akışı güçlenen şirketleri işaret eder. Piotroski'ın araştırmasına göre bu yaklaşım zamanla performansını artırır; ancak düşük likiditeli hisselerde dikkatli olunmalıdır.

Joseph Piotroski'ın F-Skor stratejisinin F/Defter (Fiyat/Defter Değeri) odaklı varyasyonu. Orijinal Piotroski stratejisi, 'Value Investing' makalesinde yayınlanan klasik bir değer yaklaşımıdır. Strateji, piyasadaki en ucuz %20'lik dilimi F/Defter oranına göre seçer ve ardından şirketlerin finansal sağlığını dokuz maddelik Piotroski F-Skoru ile filtreler. Piotroski: 'Pazarlık şirketler arasında bazıları olağanüstü performans gösterir. Performansları düzelir. İnsanlar hisse hakkında iyimser hale gelir ve hisse gerçekten yükselir. Ancak firmaların yarısı durgunlaşır; kötü performans göstermeye devam eder ve sonunda borsadan çekilir veya iflas eder.' Piotroski'ın backtest'lerine göre bu formül yıllık en az %7.5 getiri iyileştirmesi sağlayabilir ve özellikle küçük şirketlerde etkilidir; ancak düşük likiditeli hisselerde dikkatli olunmalıdır. Strateji; Piotroski F-Skoru > 7 ve F/Defter sıralaması > 80 (en ucuz %20) kriterlerini uygular. Sonuçlar Piotroski F-Skoruna göre azalan şekilde sıralanır.

Richard Beddard'ın Nifty Thrifty stratejisi, Joel Greenblatt'ın Magic Formula'sı ile Joseph Piotroski'ın F-Skorunu birleştiren hibrit bir değer yaklaşımıdır. Beddard, Interactive Investor'da gazeteci olarak yazdığı süre boyunca bu iki stratejiyi birleştirerek hem ucuz hem de mali yapısı güçlenen şirketleri bulmayı hedefledi. Beddard: 'Magic Formula ucuz şirketleri bulur, F-Skor ise bu ucuz şirketler arasında mali durumu düzelenleri ayırt eder. İkisini birleştirmek, değer tuzağından kaçınmanın en iyi yoludur.' Strateji; geçerli bir Magic Formula sıralamasına sahip olması (sıralama > 0, yani piyasanın en ucuz %100'ünde yer alması), Piotroski F-Skoru > 4 (mali yapıda düzelme işaretleri) ve BIST endekslerine dahil olma kriterlerini uygular. Sonuçlar Magic Formula sıralamasına göre artan şekilde (en ucuz first) sıralanır.

Benjamin Graham ve James Rea'nın geliştirdiği, Societe Generale tarafından 1992'den bu yana backtest edilen 10 maddelik derin değer kontrol listesi. Graham, hayatının son döneminde 'bazı basit değersizlik kriterlerini karşılayan hisse grupları satın almaya çalışın — sektörüne ve bireysel şirket analizine çok az önem vererek' diyerek bireysel seçimden ziyade sistematik bir kontrol listesi yaklaşımına yöneldi. Liste iki gruba ayrılır: ilk beş kural 'ucuzluk' (kazanç verimi ≥ 2× tahvil verimi, F/K < 5 yıllık zirvenin %40'ı, temettü verimi ≥ 2/3 tahvil verimi, fiyat < defter değerinin 2/3'ü, fiyat < net cari varlık değerinin 2/3'ü), ikinci beş kural 'finansal sağlamlık' (toplam borç < defter değeri, cari oran > 2, toplam borç < 2× NCAV, 10 yıllık kâr büyümesi ≥ %7, 10 yılda en fazla 2 kâr düşüşü). Her kriter tam puan, kritere %25 içinde kalma yarım puan verir; toplam 0-10 arası Graham Derin Değer Skoru üretilir. Societe Generale backtestine göre 7+ skorlu hisseler piyasayı önemli ölçüde geride bırakmıştır. Bu tarama; piyasa değeri > 4 milyar TL (~50mn GBP) ve Graham Derin Değer Skoru > 7 kriterlerini uygular. Sonuçlar skora göre azalan şekilde sıralanır.

Benjamin Graham'ın 'The Intelligent Investor' kitabındaki Enterprising Investor stratejisi, derin değer yaklaşımının daha esnek bir versiyonudur. Graham'ın deyişiyle: 'Girişimci yatırımcının belirleyici özelliği, hem sağlam hem de ortalamadan daha çekici menkul kıymetlerin seçimine zaman ve özen ayırmaya istekli olmasıdır.' Defensive stratejilerin aksine — büyük, güçlü finansallara ve kârlı şirketlere odaklanmak yerine — popüler olmayan şirketleri, özel durumları ve indirimli hisseleri arar. Yedi temel kural: (1) F/K < 10, (2) Cari Oran > 1.5, (3) Uzun Vadeli Borç < 1.1 × Çalışma Sermayesi, (4) EPS Büyüme Serisi > 4 yıl, (5) Temettü Geçmişi > 0, (6) EPS (TTM) > EPS (5 Yıl Önce), (7) Fiyat/Defter < 1.2. Sonuçlar CAPE (Döngüsel Düzeltilmiş F/K) oranına göre artan şekilde sıralanır — düşük CAPE, uzun vadeli ucuzluğu gösterir.

David Dreman'ın 'Contrarian Investment Strategies' kitasındaki yüksek temettü stratejisi. Dreman, yüksek temettü verimine sahip hisselerin ayı piyasalarında koruma sağladığını ve sermaye kazancı potansiyeli taşıdığını savunur: 'Yüksek verimli hisseler, düşük verimli olanlara göre hem düşüşlerden daha iyi korunur hem de yükselişlerde daha fazla sermaye kazancı sağlar.' Çalışmaları, yüksek temettü verimli hisselerin düşük temettü verenlere göre zamanla daha iyi performans gösterdiğini ortaya koymuştur; ancak toplam getiri açısından diğer stratejilere kıyasla daha düşük kalabileceği uyarısını da yapar. Strateji; temettü verimi sıralaması > 80 (en yüksek verimli %20), yıllık satış > 100mn GBP (~4 milyar TL), borç/varlık oranının piyasa geneli medyanının altında olması, cari oran > 1, net marjın piyasa geneli medyanının üstünde olması, EPS büyümesinin piyasa geneli medyanının üstünde olması ve yatırım fonlarının hariç tutulması kriterlerini uygular. Sonuçlar temettü verimine göre azalan şekilde (en yüksek verim first) sıralanır.

David Dreman'ın 'Contrarian Investment Strategies' kitabındaki düşük F/K (Fiyat/Kazanç) değer stratejisi. Piyasadaki en ucuz %40'lık dilimi F/K oranına göre seçen temel bir değer filtresi kullanır ve şirket büyüklüğü, finansal sağlamlık ve büyümeye göre kalite filtresi uygular. Dreman, F/K stratejisini diğer tüm stratejilere tercih ederdi: 'Fon yönetim şirketimiz düşük F/K yöntemini çekirdek strateji olarak kullanır, ancak diğer 3 karşıt stratejiyi de kapsamlı şekilde kullanır.' Dreman'ın çalışmaları, F/K'ya göre piyasanın en ucuz %20'sinin en pahalı %20'sini yıllık %6.7 oranında geride bıraktığını gösterdi. Dikkat: Dreman'ın portföyü, düşük F/K'lı bankalara aşırı ağırlık verilmesi nedeniyle 2008 finansal krizinde zarar gördü. Ancak Dreman, davranışsal önyargıları dengelemek için karşıt yatırım gücünü savunmaya devam etmektedir. Strateji; F/K sıralaması > 60 (en ucuz %40), yıllık satış > 100mn GBP (~4 milyar TL), borç/varlık oranının piyasa geneli medyanının altında olması, cari oran > 1, net marj, ROE, EPS büyümesi ve temettü veriminin piyasa geneli medyanının üstünde olması ve yatırım fonlarının hariç tutulması kriterlerini uygular. Sonuçlar F/K oranına göre artan şekilde (en ucuz first) sıralanır.

David Dreman'ın yazılarına dayanan düşük Fiyat/Defter Değeri stratejisi. Dreman, piyasa psikolojisini yorumlamaya ve değer ölçütlerini kullanarak piyasanın gözden düşmüş hisselerini seçmeye dayanan karşıt yatırım yaklaşımını savunur. Gözden düşmüş sektörlerdeki gözden düşmüş hisselere yatırım yapar ve bunları nispeten basit metrik kriterleriyle tanımlar. 'Hisseleri dövülmüşken alırım. Disiplinime sıkı bağlıyım. Her zaman düşük fiyat/kazanç oranlarına, düşük fiyat/defter değeri oranlarına ve ortalamanın üzerinde temettü verimine sahip hisseler alırım. Akademik çalışmalar, düşük F/K, fiyat/defter ve fiyat/nakit akışı oranlarına sahip gözden düşmüş hisseleri satın alma stratejisinin uzun süreler boyunca piyasayı istikrarlı bir şekilde geride bıraktığını göstermiştir.' Dreman, Fiyat/Defter stratejisinin özellikle zarar eden hisselere yatırım yapmaya yol açabileceği konusunda uyarır; bu durumda özellikle dikkatli olmak ve şirketin finansal gücünü iki kez kontrol etmek özellikle önemlidir. Strateji; F/Defter sıralaması > 60 (en ucuz %40), yıllık satış > 100mn GBP (~4 milyar TL), borç/varlık oranının piyasa geneli medyanının altında olması, cari oran > 1, temettü veriminin piyasa geneli medyanının üstünde olması ve yatırım fonlarının hariç tutulması kriterlerini uygular. Sonuçlar F/Defter oranına göre artan şekilde (en ucuz first) sıralanır.

James O'Shaughnessy'nin 1996 tarihli 'What Works on Wall Street' kitabında tanıtılan Cornerstone Value stratejisi. Kapsamlı backtest çalışmaları, değer yatırımının özellikle ortalamanın üzerinde satış ve nakit akışına sahip, yüksek hisse likiditesili büyük şirketlerde iyi çalıştığını ve ardından en yüksek temettü verimine göre sıralandığını bulmuştur. O'Shaughnessy: 'Genel olarak konuşursak, işler aleyhinize gittiğinde — kaçınılmaz olarak gidecektir — temel stratejiye bağlı kalmalısınız. Ancak bunu yaparsanız, işler geri döndüğünde orada olursunuz.' Bu değer stratejisinin 1954-1996 arasında yıllık %15 bileşik getiri sağladığını, S&P 500 endeksinin ise %8.3 getiri sağladığını buldu. Strateji; piyasa değeri > 500mn GBP (~10 milyar TL), satışların piyasa ortalamasının 1.5 katından fazla olması, hisse sayısının (sermaye proxy'si) piyasa medyanından fazla olması, işletme nakit akışı/pay oranının piyasa ortalamasının üzerinde olması ve en yüksek temettü verimine göre sıralama kriterlerini uygular. Sonuçlar temettü verimine göre azalan şekilde (en yüksek verim first) sıralanır.

John Neff'in değer yatırımı stratejisi, 1964-1995 arasında Vanguard'ın Windsor Fonu'nu yönetirken yıllık ortalama %13.7 getiri sağlayarak S&P 500'ü 22 yıl boyunca geride bırakan efsanevi yaklaşımının temelidir. Neff'in stratejisinin kalbinde Total Return Ratio (Toplam Getiri Oranı) yatar: PEGY = F/K / (EPS Büyümesi % + Temettü Verimi %). Düşük PEGY oranı (< 1), şirketin büyüme ve temettü potansiyeli göz önüne alındığında ucuz olduğunu gösterir. Neff, düşük F/K'lı, istikrarlı büyüyen, nakit akışı güçlü ve sektörel olarak ucuz şirketleri hedefler. Strateji; PEGY < 1, 4+ yıl satış büyüme serisi, EPS CAGR > %2 ve < %20, F/K < sektör medyanı, FCF büyümesi, operasyonel kâr büyümesi ve operasyonel marjın (net marj proxy'si) sektör medyanının üzerinde olması kriterlerini uygular. Sonuçlar F/K oranına göre artan şekilde (en ucuz first) sıralanır.

John Templeton Bargain Screen, ABD'li yatırımcı Sir John Templeton'un kurallarına dayanan değer yatırımı stratejisidir. Değer ve büyüme faktörlerini birleştirerek ucuz fiyatlarla işlem gören ancak uzun vadeli görünümü pozitif olan hisseleri belirler. Değer ölçütü olarak fiyat/defter ve fiyat/kazanç oranlarını, büyüme ölçütü olarak güçlü kazanç ve marjlar ile düşük borcu kullanır. Sir John: 'Boğa piyasaları kötümserlikte doğar, şüphecide büyür, iyimserlikte olgunlaşır ve öforide ölür. Maksimum kötümserlik zamanı almak için en iyi zamandır ve maksimum iyimserlik zamanı satmak için en iyi zamandır.' Templeton Growth Fonu 1954-2004 arasında yıllık %13.8 getiri sağladı, S&P 500 ise %11.1. Sir John'un kaliteli ürünler, maliyet kontrolü ve kazançların akıllı kullanımı gibi nitel faktörlere verdiği önem de stratejinin temelini oluşturur. Strateji; F/Defter sıralaması > 60 (en ucuz %40), F/K < CAPE (uzun vadeli ortalamanın altında), EPS büyümesi > %0, EPS CAGR > %0, net marj > %0 ve sektör medyanının üzerinde, borç/varlık < sektör medyanı, ROCE > sektör medyanı (ROA proxy'si) ve yatırım fonlarının hariç tutulması kriterlerini uygular. Sonuçlar F/K oranına göre artan şekilde (en ucuz first) sıralanır.

Kenneth Fisher Price to Sales Screen, ABD'li yatırımcı Kenneth Fisher'ın 'Super Stocks' kitabına dayanan değer stratejisidir. Fisher, babası Philip Fisher'ın büyüme faktörlerini de dikkate alan bu stratejide, özellikle fiyat/satış oranına göre ucuzlayan hisseleri arar. Düşük borçlanma (net gearing), kazanç büyüme geçmişi, güçlü net marjlar ve pozitif serbest nakit akışı da kriterler arasında yer alır. Fisher: 'Çok az yatırımcının, kazanç eksikliği karşısında büyüme hisselerini değerlemek için rasyonel bir temeli vardır. Hisse destekçilerini kaybeder ve düşer, zamanla çok fazla düşer. En iyi yönetimler zorluklara tepki verir ve onların üstesinden gelir. Zamanla satışlar artar. Sonra kârlar artmaya başlar. Kâr toparlanmasıyla eş zamanlı olarak hisse fiyatı toparlanmaya başlar.' Fisher daha sonra fiyat/satış oranının ucuz hisse belirlemede daha az etkili hale geldiğini öne sürmüş olsa da, oran yatırımcılar arasında yaygın kullanılmaya devam etmektedir. Strateji; F/S < 0.75, net marj > %5 (TTM proxy'si), borç/varlık < %40 (net gearing proxy'si), FCF > 0 ve EPS CAGR (3y) > %15 (5y proxy'si) kriterlerini uygular. Analist kapsamı (# Brokers) kuralı BIST verisinde bulunmadığından hariç tutulmuştur. Sonuçlar F/S oranına göre artan şekilde (en ucuz first) sıralanır.

Neglected Firms Screen, Ludwig B. Chincarini ve Daehwan Kim'in 'Quantitative Value' kitabında analiz edilen değer stratejisidir. Strateji, piyasa tarafından göz ardı edilen (analist kapsamı az olan) şirketleri hedefler ve değer ile kalite ölçütlerini birleştirir: düşük F/K ve F/Defter oranları, sektör medyanının üzerinde EPS büyümesi, net marj ve ROE. Chincarini ve Kim'in araştırmasına göre az analist tarafından takip edilen şirketler, daha fazla araştırma kapsamına giren şirketlere göre zamanla daha iyi performans gösterme eğilimindedir. Strateji; piyasa değeri > 25mn GBP (~1 milyar TL), EPS büyümesi > sektör medyanı, F/K < sektör medyanı, net marj > sektör medyanı, F/Defter < 3, ROE 5y > sektör medyanı ve bankacılık ile yatırım fonlarının hariç tutulması kriterlerini uygular. Analist kapsamı (# Brokers) kuralı BIST verisinde bulunmadığından hariç tutulmuştur. Sonuçlar EPS büyümesine göre azalan şekilde sıralanır.

Benjamin Graham'ın 'The Intelligent Investor' kitabına dayanan NCAV (Net Current Asset Value) Bargain stratejisi, derin değer 'pazarlık' yatırım yaklaşımının en uç versiyonudur. NCAV = Dönen Varlıklar - Kısa Vadeli Borçlar (Çalışma Sermayesi). Strateji, piyasa değeri net cari varlık değerinin altında olan (P/NCAV < 1) şirketleri arar — yani şirketin tüm duran varlıkları ve maddi olmayan varlıkları 'bedavaya' gelir. Graham: 'Kalabalık size katılmadığı için haklı veya haksı değilsiniz. Haklısınız çünkü verileriniz ve muhakemeniz doğru.' Henry Oppenheimer'ın Financial Analysts Journal'da yayımlanan araştırmasına göre, indirimli net cari varlık hisselerinin 13 yıllık ortalama getirisi yıllık %29.4 olmuştur (NYSE-AMEX Endeksi: %11.5). Graham, yarın çökse bile temel varlık desteği nedeniyle pozitif getiri üretmesi gereken hisseleri almayı savunur ve yaklaşık %33'lük bir güvenlik marjı ile en az 30 hisse arasında çeşitlendirme önerir. Strateji; P/NCAV < 1 (piyasa değeri < çalışma sermayesi) ve finansal sektörlerin hariç tutulması kriterlerini uygular. 3 aylık ortalama hacim kuralı BIST verisinde bulunmadığından hariç tutulmuştur. Sonuçlar P/NCAV oranına göre artan şekilde (en ucuz first) sıralanır.

James Altucher'ın 'Trading Below Cash' stratejisi, piyasa değeri nakit bakiyesinin altında işlem gören hisseleri arayan derin değer yaklaşımıdır. Altucher, Warren Buffett'ın 'pazarlık hisseler' yaklaşımından ilham alarak, piyasa baskısı döneminde nakit değerlerinin altında fiyatlanan şirketleri hedefler. Strateji; piyasa değerinin nakit bakiyesinden düşük olması (P/Nakit < 1), düşük borç/varlık oranı (< %33), büyüyen EPS (EPS TTM > EPS Önceki TTM), gelir istikrarı (satışlarda %10'dan fazla düşüş olmaması) ve nakit tüketim oranının karşılanabilir olması kriterlerini uygular. Altucher: 'Yönetim kendi çıkarını düşünüyorsa hisse senetlerini geri alabilir veya şirket satabilir. Çeşitlendirme, risklere karşı en iyi araçtır.' Uyarı: Şirket nakit bakiyeleri sürekli değişir, bozuk iş modelleri ve yönetimin teşvik eksikliği risk oluşturabilir. Sonuçlar P/Nakit oranına göre artan şekilde (en ucuz first) sıralanır.

Walter Schloss'un 'New Lows' stratejisi, Benjamin Graham'ın derin değer yaklaşımına dayanan klasik bir değer yatırım stratejisidir. Schloss, 1955-2000 arasında kendi fonunu yönetirken yıllık ortalama %15.7 bileşik getiri sağlayarak S&P 500'ü önemli ölçüde geride bıraktı. Schloss: 'Defter değerinin biraz üzerinde bir prim ile ucuz hisse senetleri almak istiyoruz, genelde baskılanmış bir piyasa fiyatı, en az 20 yıl geriye giden bir geçmiş ve çok borcu olmayan bir şirket.' Warren Buffett, 1994'te Schloss'tan 'kapitalizmin zeminindeki puro izmaritlerini karıştıran' biri olarak bahsetti. Strateji; F/Defter < 1.2, net nakit pozisyonu (nakit > uzun vadeli borç), en az 7 yıllık fiyat geçmişi, yatırım fonlarının hariç tutulması, piyasa değeri > 10mn GBP (~400mn TL) ve 3 yıllık fiyat değişim sıralamasının alt %25'inde olması (dip fiyatlara yakın) kriterlerini uygular. 3 yıllık sıralama, 1 yıllık göreceli güç sıralaması ile yaklaşıksal olarak temsil edilmiştir. Sonuçlar F/Defter oranına göre artan şekilde (en ucuz first) sıralanır.

Jae Jun'un Old School Value blogunda tanıttığı Negative Enterprise Value stratejisi, derin değer 'pazarlık' yatırım yaklaşımının en uç versiyonlarından biridir. Strateji, piyasa tarafından o kadar ucuz fiyatlanan şirketleri arar ki, şirketin nakit bakiyesi kurumsal değerinden (piyasa değeri + uzun vadeli borçlar) daha yüksektir. Kağıt üzerinde bu hisseler bir arbitraj fırsatı sunar: şirketin tüm borç ve hisselerini satın alabilir, maliyeti şirketin nakdi ile karşılayabilir ve aradaki farkı cebe indirebilirsiniz. Jae Jun: 'Doğru yapılırsa, bu stratejinin son derece kârlı göründüğü söylenebilir, ancak önemli bir oynaklıkla birlikte gelir.' Jae Jun'un ABD piyasası için yaptığı backtest, 10 yıllık dönemde önemli bir outperformans sergilemiştir. Uyarı: Şirket nakit bakiyeleri sürekli değişir, bu yüzden şirketin tam olarak ne kadar nakdi olduğunu bilmek esastır. Aynı şekilde, kurumsal değer hesaplanırken tüm borçların dikkate alınması da önemlidir. Strateji; EV < 0 (nakit > piyasa değeri + uzun vadeli borç), piyasa değeri > 15mn GBP (~600mn TL) ve finansal sektörlerin hariç tutulması kriterlerini uygular. Sonuçlar EV'ye göre artan şekilde (en negatif first) sıralanır.

Jae Jun'un Old School Value blogunda tanıttığı Free Cash Flow Cows stratejisi, serbest nakit akışına göre ucuz fiyatlanan şirketleri arayan derin değer yaklaşımıdır. Jae Jun: 'Gerçek kârlılık söz konusu olduğunda, kazanç ve EBITDA'yı unutun. Serbest nakit akışı referans alınacak en iyi sayıdır.' Strateji; stabil, nakit zengini ve FCF'si büyüyen şirketleri hedefler. Temel ölçütler: EV/FCF (Kurumsal Değer / Serbest Nakit Akışı) ve FCF/Uzun Vadeli Borç. Jae Jun'un kendi backtest'ine göre bu strateji 2001-2009 arasında 9 yılın 6'sında S&P 500'ü geride bırakmıştır. Strateji; EV/FCF < 10, FCF/LT Borç > %10, FCF'nin büyümesi (TTM > 1 yıl önce), FCF/Satış > %5 kriterlerini uygular. Çok yıllı FCF serisi (2y, 3y) veritabanında bulunmadığından, yalnızca TTM > 1 yıl önce karşılaştırması uygulanmıştır. EV, piyasa değeri + uzun vadeli borç olarak yaklaşıksal hesaplanır. Sonuçlar EV/FCF oranına göre artan şekilde (en ucuz first) sıralanır.

Charles D. Kirkpatrick II'nin 'Beat the Market' kitabına dayanan Bargain stratejisi, değer ve momentum faktörlerini birleştirir. Kirkpatrick'ın orijinal Value stratejisinden farklı olarak, Bargain modeli P/S (Fiyat/Satış) sıralamasında daha geniş bir aralık (58-83) kullanır — yani en ucuz şirketleri değil, 'pazarlık' (bargain) fiyatlı ama aşırı ucuz olmayan şirketleri hedefler. Kirkpatrick, Bargain modelinin ilk testlerinin umut verici olduğunu ve stratejinin değer ve fiyat gücü için en iyi tetikleyicileri birleştirmeyi amaçladığını belirtir. Strateji; piyasa değeri > 200mn GBP (~8 milyar TL), P/S sıralaması 58-83 arası (ucuz ama en ucuz değil), 130 günlük hareketli ortalama üstü fiyat gücü sıralaması > 80 (güçlü momentum) kriterlerini uygular. Sonuçlar 130 günlük MA farkına göre azalan şekilde (en güçlü momentum first) sıralanır.

Benjamin Graham'ın 'The Intelligent Investor' kitabına dayanan Net Nets stratejisi, NCAV Bargain'dan da daha sıkı bir derin değer yaklaşımıdır. NNWC (Net Net Working Capital) = Dönen Varlıklar - Kısa Vadeli Borçlar - Uzun Vadeli Borç = Çalışma Sermayesi - Uzun Vadeli Borç. Graham, piyasa değeri bu net-net çalışma sermayesinin altında olan (P/NNWC < 1) şirketleri arar — yani şirketin tüm borçları ödendikten sonra geriye kalan net likit varlığının bile hisse fiyatından yüksek olduğu durumlar. Graham: 'Hiçbir mal sahibi veya çoğunluk hissedarı sahip olduğu şeyi bu kadar ridiculously düşük bir fiyattan satacağını düşünmezdi. Pratik olarak tüm bu pazarlık hisseleri kârlı çıktı ve ortalama yıllık sonuç çoğu diğer yatırımdan çok daha kazançlı oldu.' Net Nets, Graham'ın en derin değer yaklaşımıdır ve genellikle çok az hisse bu kriteri karşılar. Strateji; P/NNWC < 1 ve finansal sektörlerin hariç tutulması kriterlerini uygular. 3 aylık ortalama hacim kuralı BIST verisinde bulunmadığından hariç tutulmuştur. Sonuçlar P/NNWC oranına göre artan şekilde (en ucuz first) sıralanır.

Benjamin Graham'ın 'The Intelligent Investor' kitabındaki Defensive Investor stratejisi, derin değer 'pazarlık' yatırım yaklaşımının daha konservatif bir versiyonudur. Graham, defensive yatırımcının büyük, köklü ve finansal açıdan güçlü şirketlere yatırım yapmasını önerir; bu sayede bireysel şirket analizine gerek kalmadan güvenlik marjı sağlanır. Strateji; büyük şirket (yıllık satış > 150mn GBP ~6 milyar TL), güçlü finansal yapı (cari oran > 2, uzun vadeli borç < çalışma sermayesi), makul fiyat (F/K < 20, Graham Çarpanı = F/K × F/Defter < 22.5, CAPE < 25) ve tutarlı büyüme (EPS büyüme serisi > 4 yıl, EPS CAGR > %2.9) kriterlerini arar. Sonuçlar CAPE oranına göre artan şekilde (en ucuz first) sıralanır. Temettü büyüme serisi kuralı BIST verisinde bulunmadığından hariç tutulmuştur.

American Association of Individual Investors (AAII) tarafından geliştirilen 'Best Dividends' stratejisi, yüksek temettü verimine sahip hisselerin sürdürülebilir temettü ödeme kapasitesini değerlendiren gelir odaklı bir yaklaşımdır. Stratejinin temelinde, hisse fiyatı düştüğünde temettü veriminin yükseleceği ve bu değer hisselerinin fiyat toparlamasına en uygun olanların belirlenmesi yatar. AAII, Dreman'ın yüksek temettü değer stratejisinden ilham alarak şu kriterleri arar: güncel verimin 5 yıllık ortalama verimin üzerinde olması (fiyat düşüşü işareti), en az 4 yıllık kesintisiz temettü ödeme geçmişi, en az 2 yıllık arka arkaya temettü büyüme serisi, konservatif payout oranı (< %66, temettü sürdürülebilirliği) ve 5 yıllık DPS CAGR'ın %3'ün üzerinde olması. Dreman'ın araştırmasına göre 1970-2010 arasında yüksek verimli hisseler piyasayı yıllık ~%1 geride bırakmış ve düşük/verimsiz hisseleri ~%4 geride bırakmıştır. Strateji; temettü serisi > 4, temettü büyüme serisi > 2, payout oranı < %66, DPS CAGR (5y) > %3, güncel verim > 5 yıllık ortalama verim, borç/varlık oranının piyasa medyanının altında olması ve piyasa değeri > 25mn GBP (~1 milyar TL) kriterlerini uygular. Yatırım fonları hariç tutulur. Sonuçlar temettü verimine göre azalan şekilde (en yüksek verim first) sıralanır.

Michael O'Higgins'ın 'Beating the Dow' kitabına dayanan Dividend Dogs stratejisi, büyük ve köklü endekslerdeki en yüksek temettü verimine sahip hisseleri seçen basit ve etkili bir gelir yaklaşımıdır. Strateji, FTSE 100, S&P 500 veya FTSE Eurofirst 300 gibi büyük bir piyasa endeksindeki en yüksek verimli 10 hisseyi seçer. Bu versiyon, güncel (veya tarihsel) temettü verimini kullanır. Stratejinin temel güvenlik ağı, mavi çip hisselerin büyük, olgun ve iyi finansmanlı şirketler olması ve ekonomik türbülanslara dayanma geçmişine sahip olmasıdır. O'Higgins: 'Beating the Dow, rasyonel bir piyasada olağanüstü getiriler üretecek basit bir mantığa dayanır ve aşırı popülarite karşıtçılığı geleneksel bir bilgelik haline getirene kadar devam eder.' Stratejinin temel güvenlik ağı, mavi çip hisselerin büyük, olgun ve iyi finansmanlı şirketler olması ve ekonomik türbülanslara dayanma geçmişine sahip olmasıdır. O'Higgins, Dividend Dogs portföyünü yılda bir kez, en yüksek verimlere göre yeniden dengelemeyi önerir. Bu tarama, BIST 100 ve BIST 30 endekslerindeki en yüksek temettü verimine sahip 10 hisseyi (temettü köpeklerini) seçer. Sonuçlar temettü verimine göre azalan şekilde sıralanır.

Geraldine Weiss'in 'Investment Quality Trends' bülteninde yayımladığı ve 'The Lucky 13' olarak bilinen 13 maddelik gelir yatırımı stratejisi. Weiss, temettü yatırımının özünün, hisse fiyatı düştüğünde temettü veriminin yükselmesi ve yatırımcıların bu yüksek verimleri gördüklerinde alıma geçmesi olduğunu savunur: 'Temettüler, bir hisse düşmeye başladığında bir güvenlik yastığı sağlar. Hisse fiyatı düştüğünde verim çok cazip seviyelere ulaşır, bu yüzden birçok yatırımcı devreye girer ve alır, hissenin trendini tersine çevirir.' Strateji, güncel verimin tarihsel ortalama verime göre konumunu kullanır (Weiss kuralı: verim > 0.9 × 5 yıllık ortalama verim). Weiss'in 'Lucky 13' yaklaşımı %15.18 yıllık ortalama toplam getiri iddia etmiştir. Bu tarama, 13 kuralın BIST verileriyle uygulanabilen versiyonunu sunar: temettü serisi > 5, DPS artış sayısı > 3, DPS azalış sayısı < 1, EPS büyüme serisi > 3 (10 yıl proxy'si), verim > 0.9 × 5y ortalama verim, payout oranı < %50, borç/varlık < %50, cari oran ≥ 2 ve F/K < 20. Sonuçlar DPS büyümesine (DPS CAGR 5y) göre azanan şekilde sıralanır.

Kevin Matras'ın 'Finding #1 Stocks' kitabında tanıttığı gelir odaklı strateji. Matras: 'Daha büyük şirketler, genellikle erken yıllarını işaretlemiş olabilecek agresif büyüme oranlarına sahip olmasa da, kazançlarının bir kısmını temettü olarak ödeyerek yatırımcılarını ödüllendirecektir.' Strateji, büyük şirketlerde güçlü kazanç ve temettü büyümesi arar ve analistlerin kazanç tahminlerini yükselttiği şirketleri hedefler. 5 yıllık temettü büyümesi, ROE, EPS büyümesi ve Fiyat/İşletme Nakit Akışı (P/OCF) oranını değerlendirir. Son 3 ayda analist EPS revizyonları kuralı BIST verisinde bulunmadığından hariç tutulmuştur; 5 yıllık EPS CAGR yerine 3 yıllık EPS CAGR proxy olarak kullanılmıştır. Strateji; piyasa değeri > 60 milyar TL (~1.5bn GBP), ROE > piyasa medyanı, EPS CAGR (3y) > piyasa medyanı, P/OCF < piyasa medyanı ve DPS CAGR (5y) > %0 kriterlerini uygular. Sonuçlar DPS büyümesine (DPS CAGR 5y) göre azanan şekilde sıralanır.

Stephen Bland'ın geliştirdiği PYAD (Price, Yield, Assets, Debt) stratejisi, değer ve temettü gelirini birleştiren konservatif bir yaklaşımdır. PYAD, stratejinin dört filtresini temsil eder: Fiyat/Kazanç (F/K), Verim, Varlıklar (Fiyat/Defter Değeri) ve Borç. Strateji, F/K oranı piyasa medyanının 2/3'ünün altında, temettü verimi piyasa ortalamasının %50 üzerinde, Fiyat/Defter Değeri 1'in altında ve net borcu olmayan (nakit ≥ borç) şirketleri arar. Bland: 'Amacım önce düşüş riskini en aza indirmekti, ardından alım-satım yükselişini düşündüm. Her durumda işe yaramayacağını biliyordum, kaçınılmaz olarak bazı başarısızlıklar olacaktı, ama genel olarak iyi performans göstereceğini tahmin ettim. Haklıydım ve yıllar boyunca güzel getiriler üretti.' PYAD stratejisi Motley Fool okuyucuları arasında yaygın bir takipçi kitlesi edindi. Strateji; F/K < 0.66 × piyasa medyanı, F/Defter < 1, net borç ≤ 0 (nakit ≥ uzun vadeli borç), temettü verimi > 1.5 × piyasa medyanı ve yatırım ortaklıklarının hariç tutulması kriterlerini uygular. Sonuçlar temettü verimine göre azanan şekilde sıralanır.

Societe Generale Global Equity ekibinin geliştirdiği 'Quality Income' stratejisi, güçlü temellere sahip, yüksek verimli ve finansal sağlamlığı güçlü şirketleri hedefleyen gelir odaklı bir yaklaşımdır. Strateji, temettü tuzağından (dividend trap) kaçınmak için hem yüksek verim hem de mali sağlamlık kriterlerini birleştirir. SocGen ekibi: 'Quality Income, çekici bir alternatif sunar ve 1990-2012 arasında yıllık ortalama %11.6 getiri sağlamıştır.' Strateji; temettü verimi > %4 ve < %15 (aşırı yüksek verimli distressed hisseleri eleme), piyasa değeri > 32 milyar TL (~800mn GBP), Piotroski F-Skoru ≥ 7 (mali yapısı güçlenen) ve finansal sektörlerin hariç tutulması kriterlerini uygular. Altman Z-Skoru > 1.8 kuralı (iflas riski ölçütü) BIST verisinde bulunmadığından hariç tutulmuştur; Piotroski F-Skoru ≥ 7 bu kriteri yaklaşıksal olarak temsil etmektedir. Sonuçlar temettü verimine göre azanan şekilde sıralanır.

Kevin Matras'ın 'Finding #1 Stocks' kitabından ilham alan büyüme + temettü stratejisi. Matras'ın Large Cap Dividend Attraction stratejisinin küçük şirketler versiyonudur ve büyüme ile temettü faktörlerini birleştirir. Yüksek verimin yanı sıra, ortalamanın üzerinde özsermaye kârlılığı (ROE), ortalamanın altında F/K oranı ve analistlerin kazanç tahminlerini yükselttiği şirketleri arar. Ayrıca düşük beta (hisse fiyatının piyasa hareketlerine duyarlılığı) kriterini de içerir. Matras: 'Bu ekran, sağlam gelirleri olan ve iyi temettü ödeyen iyi şirketler arayan yatırımcılar için işe yarar.' Strateji; ROE > 1.002 × piyasa medyanı (ortalamanın üzerinde), F/K < piyasa medyanı, borç/varlık < %100 (gross gearing proxy'si), temettü verimi > piyasa medyanı ve piyasa değeri > 800mn TL (~20mn GBP) kriterlerini uygular. Analist EPS revizyonları (Zacks Rank) ve Beta kuralları BIST verisinde bulunmadığından hariç tutulmuştur. Sonuçlar temettü verimine göre azanan şekilde sıralanır.

Thomas George ve Chuan-Yang Hwang'ın 'The 52-Week High and Momentum Investing' makalesine dayanan momentum stratejisi. George & Hwang, geleneksel momentum stratejilerinden farklı olarak, hisselerin 52 haftalık zirvesine olan göreli konumunun (price vs 52w high) gelecekteki getiriyi tahmin etmede geçmiş getirilerden daha güçlü bir gösterge olduğunu buldu. Yatırımcıların 52 haftalık zirveye yakın hisselerde pozitif haberlere yavaş tepki verdiğini (under-react) ve bu hisselerin yeni zirvelerinden sonra da yükselmeye devam etme eğiliminde olduğunu savunur. George & Hwang: 'Yatırımcılar, 52 haftalık zirveye yakın hisselerde pozitif haberlere yavaş tepki verir ve bu hisseler yeni zirvelerinden sonra da yükselmeye devam etme eğilimindedir.' Strateji; fiyatın 52 haftalık zirveye göre yüzde sıralaması > 90 (zirveye en yakın %10), piyasa değeri > 1 milyar TL (~25mn GBP) kriterlerini uygular. Spread (alım-satım makası) < 500bps kuralı BIST verisinde bulunmadığından hariç tutulmuştur. Sonuçlar 52 haftalık zirveye göreli konuma göre azanan şekilde (zirveye en yakın first) sıralanır.

Jack Hough'un 'Your Next Great Stock' kitabına dayanan kazanç momentumu stratejisi. Hough, analistlerin kazanç tahminlerini revize ettiği şirketleri hedefler — özellikle de 'sürüden ayrılan' cesur revizyonları. Hough: 'Tahmin revizyonunun büyüklüğü onu cesur yapan şey değildir. Önemli olan, sürüden uzaklaşıp uzaklaşmadığıdır.' Strateji, son 1 hafta ve 1 ayda analist yükseltme (upgrade) sayısının 1 olması, piyasa değeri sıralamasının < 75 (küçük-orta ölçekli şirketler) ve en az 1 analist kapsamı kriterlerini arar. Analist EPS revizyonları (upgrade sayısı), # Brokers ve EPS Upgrade FY2 verileri BIST'te bulunmadığından, bu tarama EPS büyümesi (yıllık) ve piyasa değeri sıralaması < 75 ile yaklaşıksal olarak temsil edilmiştir. Sonuçlar EPS büyümesine göre azanan şekilde sıralanır.

Philipp McKnight ve Steven Todd'un 'Earnings Upgrades & Downgrades' araştırmasına dayanan kazanç momentumu stratejisi. McKnight ve Todd, analist kazanç tahmin revizyonlarının hisse getirilerini tahmin etmede güçlü bir gösterge olduğunu buldu: 'Kazançta yukarı yönlü revizyonların (aşağı yönlü revizyonların neticesinde) en yüksek olduğu hisseler, diğer türlü benzer hisselere göre önemli ölçüde daha yüksek getiriler elde eder.' Araştırmaları, kazanç momentumu stratejisinin aylık %20'ye varan getiriler sağlayabildiğini ve piyasa momentumundan %16 daha güçlü olduğunu gösterdi. Strateji; EPS yükseltme (FY2) 1 ay > %5, 1 ayda yükseltme sayısı > 1, yükseltme sayısı > düşürme sayısı (net pozitif) ve # Brokers > 3 kriterlerini uygular. Analist EPS revizyonları (upgrade/downgrade sayısı), # Brokers ve EPS Upgrade FY2 verileri BIST'te bulunmadığından, bu tarama EPS büyümesi (yıllık) > %20 ile yaklaşıksal olarak temsil edilmiştir. Sonuçlar EPS büyümesine göre azanan şekilde sıralanır.

Josef Lakonishok'un fiyat ve kazanç momentumunu değer faktörleriyle birleştiren hibrit stratejisi. Lakonishok, yatırımcıların aşırı tepki verdiğini ve son performansın kısa vadede devam etme eğiliminde olduğunu savunur: 'Yatırımcılar son performansa fazla tepki verirler — son zayıf performans sonsuza kadar sürecek, son güçlü performans ise devam edecek gibi davranırlar. Gerçekte, ortalama regresyon etkisi zamanla devreye girer, ancak kısa vadede momentum devam eder.' Strateji, düşük F/K (değer), pozitif göreceli güç (3 ve 6 aylık), pozitif EPS sürprizi ve yeterli piyasa değeri kriterlerini arar. Lakonishok'un araştırması, bu birleşik yaklaşımın yıllık %20'ye varan getiriler sağlayabildiğini gösterdi. Strateji; F/K < sektör medyanı, 6 aylık getiri > 0 (göreceli güç proxy'si), 3 aylık getiri > 0, EPS büyümesi > 0 (EPS sürprizi proxy'si) ve piyasa değeri > 1.2 milyar TL (~30mn GBP) kriterlerini uygular. Sonuçlar 6 aylık göreceli güce göre azanan şekilde sıralanır.

Narasimhan Jegadeesh ve Sheridan Titman'ın 'Returns to Buying Winners and Selling Losers' makalesine dayanan klasik fiyat momentumu stratejisi. Jegadeesh ve Titman, geçmiş kazanan hisselerin kısa vadede kazanmaya devam ettiğini (momentum etkisi) kanıtlayan araştırmacılar. Strateji, son 12 ayın kazananlarını alır ve son 1 ayın kaybedenlerini (kısa vadeli düşüş) alır — bu, 'kısa vadeli geri çekilmede alım' (buy on pullback) yaklaşımıdır. Jegadeesh & Titman: 'İncelediğimiz strateji, geçmiş 6 aylık getirileri olan hisseleri alır ve bunları 6 ay boyunca tutar — ortalama yıllık %12.01 bileşik fazla getiri sağlar.' Strateji; 1 yıllık göreceli güç > 0 (pozitif getiri), 6 aylık göreceli güç > 0 (pozitif getiri), 1 aylık göreceli güç < 0 (kısa vadeli düşüş — alım fırsatı), piyasa değeri sıralaması > 25 (daha büyük şirketler) ve spread < 1000bps (likidite) kriterlerini uygular. 1 aylık getiri verisi BIST'te bulunmadığından 3 aylık getiri < 0 (kısa vadeli düşüş proxy'si) kullanılmıştır; spread (likidite) verisi de bulunmadığından hariç tutulmuştur. Sonuçlar 1 yıllık göreceli güce göre azanan şekilde sıralanır.

Richard Driehaus'un küçük ve orta ölçekli şirketlerde fiyat ve kazanç momentumunu birleştiren stratejisi. Driehaus, güçlü kazanç büyümesi ve önemli kazanç sürprizleri olan şirketleri hedefler. Driehaus: 'Fiyat momentumu, kazanç momentumunun bir yansımasıdır. Kazançları hızla büyüyen şirketlerin hisse fiyatları da hızla yükselir.' Driehaus'un fon yönetim firması, bu strateji ile önemli başarılar elde etti ve dönemin en iyi performans gösteren fonlarından biri olarak tanındı. Strateji; EPS büyüme serisi > 2, EPS büyümesi (TTM) > 0, EPS büyümesi > sektör medyanı, fiyat > 50 günlük ortalama, EPS sürprizi > %5, # Brokers < 6 (düşük analist kapsamı), piyasa değeri sıralaması < 85 (küçük-orta ölçekli) ve 1 aylık göreceli güç > 0 kriterlerini uygular. EPS sürprizi ve # Brokers verileri BIST'te bulunmadığından, EPS büyümesi (EPS sürprizi proxy'si) ve 3 aylık getiri > 0 (1 aylık göreceli güç proxy'si) kullanılmıştır. Sonuçlar EPS büyümesine (EPS sürprizi proxy'si) göre azanan şekilde sıralanır.

James O'Shaughnessy'nin 'What Works on Wall Street' kitabına dayanan küçük ölçekli momentum + değer stratejisi. O'Shaughnessy, küçük şirketlerin büyük şirketlere göre uzun vadede daha yüksek getiri sağladığını ve momentum ile değer faktörlerini birleştirmenin bu etkiyi daha da güçlendirdiğini buldu. O'Shaughnessy: 'Küçük şirketler, büyük şirketlere göre uzun vadede önemli ölçüde daha yüksek getiriler sağlar. Bu etki, momentum ve değer faktörleriyle birleştiğinde daha da güçlenir.' 2012'de stratejiyi güncelleyerek piyasa değeri aralığını £15m-£150m'den £25m-£250m'ye genişletti, ancak temel kurallar korunmuştur. Strateji; piyasa değeri > 15mn GBP (~600mn TL) ve < 150mn GBP (~6 milyar TL), P/S < 1 (değer), 1 yıllık göreceli güç > 0 (momentum) ve spread < 1000bps (likidite) kriterlerini uygular. Spread (likidite) verisi BIST'te bulunmadığından hariç tutulmuştur. Sonuçlar 1 yıllık göreceli güce göre azanan şekilde sıralanır.

Değer ve momentum faktörlerini birleştiren hibrit strateji. AQR Capital Management'ın araştırması, AAII'nin 'Value on the Move' taraması ve Jack Hough'un 'Your Next Great Stock' kitabındaki 'Impatient Value' taramasından ilham almıştır. Strateji, değer ve momentum disiplinlerini birleştirir — bu iki yaklaşımın birlikte çok etkili çalıştığı kanıtlanmıştır. Makul derecede düşük PEG, pozitif göreceli güç ve 52 haftalık zirveye %10 mesafedeki fiyat arar; ayrıca satışları 100mn GBP'den (~4 milyar TL) büyük şirketleri hedefler. Değer ve momentum sadece güçlü getiriler sağlamakla kalmaz, aynı zamanda negatif korelasyona sahiptir — yani bir strateji iyi çalıştığında diğeri geriler, bir zig yaparken diğeri zag yapar. Zamanla bu, her stratejinin oynaklığının diğerini dengelemesiyle daha düzgün bir kâr çizgisi oluşturmaya yardımcı olur. Strateji; PEG (TTM) > 0.2 ve < 1.5, 52 haftalık zirveye mesafe > -%10, satışlar > 100mn GBP (~4 milyar TL), 1 yıllık göreceli güç > 0 ve ortalama hacim > 0.01 (likidite) kriterlerini uygular. Ortalama hacim (likidite) verisi BIST'te bulunmadığından hariç tutulmuştur. Sonuçlar PEG oranına göre artan şekilde (düşük = ucuz) sıralanır.